Mały update!!!

Hejka!!
Dzisiaj przychodzę do Was z bardzo krótkim postem- chciałabym Wam pokazać moją kolekcję lalek, bo w sumie trochę się pozmieniało od ostatniego posta, haha.

No to zaczynamy!

Moją pierwszą lalką, którą dostałam w 2012 roku jest Amika, czyli custom Pullip Hatsune Miku Lol. Jest baaardzo mocno po przejściach, ale mimo wszystko kocham ją najbardziej z całej mojej kolekcji

Udało mi się również w 2018 kupić jeszcze raz ten sam model Miku. U mnie nazywa się Nao.

W 2012 roku dostałam również Dal Kaname Madoke, którą nazwałam Pai

W 2013 roku do mojej kolekcji dołączyła Pullip Romantic Alice Blue, którą sprzedałam w tym samym roku, ale na początku 2019 wróciła do mojej kolekcji. Ma na imię Luna.

Pullip Kirsche, czyli Blair. W 2014 roku pierwszy raz ją kupiłam, później w 2015 sprzedałam i po raz kolejny, w 2018 roku wróciła do mojej lalkowej gromadki. 

Lucy, czyli Dal Cinnamoroll trafiła się u mnie zupełnie przypadkiem po maturze w 2018 roku.

Następną lalką, która stoi na mojej półce jest Pullip Classical Rabbit, czyli Sana. W tym roku trafiła do mnie od Moniacz.

I najnowszy nabytek w mojej kolekcji- Dal DeLorean, czyli Kiwi. 

W międzyczasie miałam jeszcze Dal Ciel, Dal Maretti, Byul Paradis, Pullip Luke Megurine, Pullip Gretel, Pullip Aquel i Pullip Grell. Aktualnie jest jeszcze jedna lalka na którą czekam.

.

.

.

.

Pullip Laura!!!

Możliwe, że za jakiś czas skoczę na jakieś zdjęcia, bo w sumie trochę czasu minęło od kiedy ostatnio ruszałam aparat. 

Trzymajcie się mocno i do następnego,

Hej!!!!

Bitwa o wolne wakacje

Hejka! 👀
Witam na moich starych śmiechach, czyli na blogu który już dawno temu zarósł kurzem.
Dużo się pozmieniało moi drodzy, tak mogę skomentować moją sytuację życiową przez ostatnie pół roku. Ale w sumie tak to w życiu bywa, że wszystko się zmienia i cały świat potrafi dla nas zwariować.
Nie ruszałam lalek od stu lat. Nie miałam w sumie czasu i ochoty na cokolwiek związanego z nimi. W sumie przybyła do mnie Pullip Aquel, którą sprzedałam oraz Pullip Romantic Alice wersja niebieska, którą trzymam i nie puszczę już nigdy w życiu. W sumie nie wiem na jakim etapie związanym z moją kolekcją się zatrzymaliście, ale generalnie mam już tylko 7 lalek. Chyba ostatnio jak tutaj pisałam to miałam jeszcze Megurine Luke, którą wysłałam bez biletu powrotnego do Kanady... No ale nic. Teraz zbieram się do zakupu Pullip Classical White Rabbit, która od paru lat niezmiennie króluje na liście moich wymarzonych modeli!

kliknij w zdjęcie, a magicznie przeniesiesz się do jego źródła (:

Na studiach burza. I to taka z piorunami mogłabym powiedzieć. Właściwie teraz zamiast się uczyć i poprawić trochę swoją sytuację z historią (rozwinę myśl za chwilę) to siedzę przy stoliku pisząc posta na mojego martwego bloga. W sumie wypadałoby w końcu zrobić coś w miarę kreatywnego skoro jedyne co ostatnio robię to nauka... 

Postanowiłam więc zrobić kilka zdjęć i ułożyć je jako pewnego rodzaju krótka historyjka. Tego jeszcze u mnie autentycznie nie było! Zawsze zazdrościłam innym, że potrafili wymyślić coś z sensem, a teraz w tematyce właśnie tej nieszczęsnej historii przychodzę do Was z moją ignorantką wszystkiego, czyli Luśką i Pai, która nie jest w humorze i nie lubi, kiedy ktoś jej się sprzeciwia. 

Pai- Ej Lucy, weź pomóż Poli z tą historią bo ta książka jest za wielka nawet na moje łapki

Lucy- Daj mi spokój, wolę się bawić niż robić rzeczy które są dla mnie zupełnie nieistotne

Pai- Ale...

Pai- Ale zdajesz sobie sprawę z tego, że jeśli ona teraz nie zda tego przedmiotu to kolejne wakacje spędzi na uczeniu się i znowu nie będzie miała czasu na zajmowanie się nami?

Lucy- Naprawdę mam to gdzieś, daj mi spokój i sama rób sobie jakieś Ruskie Prawdy, czy Caroline

Pai- DOIGRAŁAŚ SIĘ!!! Zaraz wyciągnę cię za te plastikowe nogi, spadniesz z drukarki i nic po tobie nie zostanie!!!

Lucy- No dobra, dobra!! Zostaw mnie, już schodzę!!

No i tyle w temacie mojego zaliczenia. 

W ogóle zauważyliście to, że Pai jako Dal Kaname Madoka została totalnie zmieciona przez Lucy, która czyta sobie Madokę zamiast pomóc?? Lmao, too good to be true

W poniedziałek mam ustny termin i jeśli go nie zaliczę to albo zostanę usunięta z uczelni, albo będę musiała siedzieć w wakacje i uczyć się tej nieszczęsnej historii aż do następnego roku.

Przysięgam- nie mam już siły!!! Ale Wy doskonale wiecie o tym, jak cholernie nie lubię uczyć się rzeczy, które mi nie leżą. Tak samo było w przypadku matmy, czy fizyki w liceum, tylko, że sesja to jest taka mała matura, która powtarza się co pół roku. Moja druga w życiu rozpoczęła się tydzień temu. Ajjj.... 

Z apdejtów życiowych pochwalę się Wam, że znalazłam już mieszkanie na nowy rok akademicki, które ma... Łóżko. Tak, dokładnie- łóżko. Od października śpię na kanapie, bo w moim aktualnym mieszkaniu, które liczy sobie 24m2 nie ma łóżka. Lipa straszna, moje plecy umierają śmiercią kanapową, ale byle do lipca! Wtedy wracam do Katowic do czasu, aż nie zacznie się kolejny rok studiów. 

Czas leci nieubłaganie szybko.

Jeszcze jedna fajna sprawa! Byłam u dietetyka klinicznego, wcześniej zrobiłam sobie badania (prawie wszystko jest okej), dostałam dietkę, leki, rozpiskę wszystkiego co znajduje się w moim ciele i.... NO MUSZE COŚ ZE SOBĄ ZROBIĆ. Już zaczęłam! Nie mogę doprowadzić się do gorszego stanu bo to też wpływa na moje stany depresyjne. Ich też jest już mniej, ale jak wracają to z ostrym przytupem...

Okej, kurcze... Ja uciekam, czekam na kuriera, który ma mi przywieźć bluzę z Laną Del Rey (halo halo z kim widzę się na jej tegorocznym koncercie w GDYNI?? Trzęsę się cała z podekscytowania jak myślę o tym wydarzeniu!) i wracam do nauki.

To jak to było? Do napisania! 💗

Wesołych Świąt!

Życzę Wam kochani klasycznie wszystkiego dobrego z okazji Świąt Bożego Narodzenia!

Studia, nowe początki i rozstania

Chryste panie.. Czy ja zawsze muszę witać się przeprosinami i wytłumaczeniem dlaczego znowu nie pisałam?

Jak niektórzy wiedzą nie zdałam matury z matematyki, ale na szczęście tylko w pierwszym terminie. Całe wakacje walczyłam o to, aby w sierpniu napisać poprawkę i 11 września z dumnie podniesioną głową odetchnąć z ulgą i powiedzieć- to już przeszłość.

Skoro matura zdana, to co teraz? Długo cierpiałam w szkole przez biologię i chemię, czyli przedmioty moich koszmarów. Rodzice zmuszali mnie do rozszerzeń abym na sam koniec mogła pójść na medycynę. Całe szczęście nie jestem dobra w ścisłych tematach, więc nie było możliwości, abym kiedykolwiek napisała jakikolwiek egzamin w tematyce medycznej na pozytywną notę. Ciężka rozmowa z nauczycielką w szkole, ponieważ musiałam chodzić od września jako wolny słuchacz codziennie na 7 godzin na zajęcia i sprawa rozwiązana. Rezygnujemy. 

Nie będę już chodziła na korepetycje,

Nie będę już musiała zmuszać się do robienia rzeczy które generalnie sprawiają mi trud i przykrość.

Wywalczyłam swoją opcję. Inne studia. Moi rodzice, których kocham całym moim sercem zrozumieli, że są inne opcje na przyszłość niż bycie lekarzem. Lepiej późno, niż wcale!

Generalnie wywiało mnie nad morze. Jestem na pierwszym roku prawa w jednej z Gdyńskich uczelni. Nie wyobrażacie sobie jak odpoczęłam psychicznie... Jaką przyjemnością jest chodzić na wykłady, które są po prostu ciekawe i aż chętnie rano wstaję żeby później wrócić do mojego (własnego!) mieszkania i przeanalizować wykłady. Oczywiście, teraz pięknie ubieram to w słowa, ale głównym zamysłem tych przemyśleń jest to, abyście walczyli o swoje i nie ulegali rodzicom, bo później z wielkiej rozpaczy możecie popaść w wielką depresję. Całe szczęście to drugie już za mną. Teraz jedynie doskwiera mi samotność, ponieważ jak to tak w tydzień zmienić swoje życie o 180*? Wyprowadzić się ze śląska na pomorze i zacząć uczyć się czegoś, o czym nigdy się nie marzyło?

Nie jestem zła na samotność, czasem każdy potrzebuje posiedzieć w ciszy, porozmyślać, obejrzeć jakiś film, albo po prostu się przespać. Zostawiłam wszystko i wszystkich za sobą i sama popędziłam drogą do spełniania się w swoim życiu. Zupełny przypadek, a najprawdopodobniej jedna z najbardziej istotnych decyzji w moim życiu. 

Wizualnie też trochę rzeczy się pozmieniało. Przefarbowałam włosy, obcięłam grzywkę i coraz rzadziej się maluję. Moje włosy mieszają się z rudym, czerwonym i różowym w zależności od tego jak szybko wypłucze mi się farba. Zmiany są potrzebne, szczególnie, kiedy macie ciężką sytuację i czujecie, że nic nie jest tak, jak być powinno.

Taki mały update z mojego prywatnego życia. 

Autentycznie cieszę się, że to tutaj napisałam... Przecież ten blog to skarbnica moich myśli od 2011 roku z przerwami i kasowaniem postów.

Co do zmian, bo przecież nie tylko w życiu się pozmieniało, a w lalkach też- czy mówiłam Wam już że przywitałam dwie lalki? Dal Cinnamoroll i Byul Paradis? Szczerze mówiąc nie pamiętam, ale i tak się pochwalę. Lucy, czyli mój mały Cynamonek jest aktualnie moją ulubioną lalką. Jest już całkowicie gotowa, bo dorwałam dla niej obitsu oraz dostała ślicznego platynowego, krótkiego wiga oraz oczka, które zrobiła Kamila. Dawno temu upatrzyłam sobie ten model, ale był raczej... Niemożliwy do dostania. Na jednej z facebookowych grup pewna pani wystawiła ją za około.. 200zł? C H O R A cena. Znaczy się- dla mnie jak najbardziej dogodna, ponieważ dzięki temu zdobyłam model, który jest najsłodszym ze wszystkich Dali jakie zostały wydane, a uwierzcie- widziałam ich naprawdę dużo. Następnie Dalia, czyli moja Byul Paradis, którą odkupiłam od Kamili na razie nie zmieniła w sobie zbyt dużo. Nadal czeka na docelowego wiga i obitsu, ale waham się między zamówieniem dla niej obitsu 24, czy 22.. Od czasu wydania nowych ciałek i posta u Aleks nie wyobrażam sobie kontynuowania kupowania obitsu 21, czy 23. Serdecznie zapraszam na jej bloga ponieważ możecie tam zobaczyć naprawdę dużo fajnych rzeczy (no i oczywiście podziwiać nowe ciałka)!!

Studia już były, nowe początki również, więc czas na rozstania.

Jeśli śledzicie moją działalność w internecie na grupach lalkowych, to pewnie zdążyliście się już dowiedzieć o fakcie, że sprzedałam moją Dal Maretti. Całe szczęście lalka trafi do dobrej właścicielki, a dokładniej do Ayi Aidy, która zachwyca swoimi pociechami i tworami na maszynie. Serdecznie zapraszam również do jej sklepiku na etsy, bo możecie przygarnąć naprawdę fenomenalne ubranka dla swoich lalek. :)

Od czasu przeprowadzki nie mam gdzie robić zdjęć, więc jedyne miejsca blisko mojego mieszkania to rury przy osiedlowym śmietniku, plaża oddalona ode mnie kwadrans z buta, albo balkon i zniszczone bloki. Nie gniewajcie się więc, że ta masa zdjęć, która zaraz do Was trafi jest zupełnie nietematyczna, nie trzyma się kupy i jest generalnie byle jaka.. Pewnie znajdą się tam jeszcze jakieś stare zdjęcia z wakacji, ale nie wiem gdzie mogłabym się nimi podzielić. 

Dziękuję za przeczytanie, a teraz zapraszam na lalkowy misz-masz!

Do następnego!

Wakacyjnie, ale nie do końca

Cześć kochani! Dawno mnie tutaj nie było... Nie mam pojęcia czemu nic tutaj nie pisałam, ale nie będę się bezsensownie tłumaczyła. Ewentualnie tylko wspomnę o tym, że przygotowuję się na poprawkę z matematyki, bo matura niekoniecznie mi poszła, więc nie mam za bardzo czasu na cokolwiek innego niż nauka i sen. Damn, jednak się tłumaczę.
Przychodzę do Was ze zdjęciami gotowej już Amiki oraz chciałabym się pochwalić trzema nowymi lalkami (trzecia w drodze!) które pojawiły się w moich skromnych progach przez ten czas, kiedy średnio się do Was odzywałam. Zazwyczaj dodaję nowości na grupach lalkowych na facebooku, ale wypadałoby pokazać też co nieco moim blogowym obserwatorom... 👹

Jak widać Amika trochę zmieniła swój look- po wielu nieudanych próbach dobrania wiga udało mi się zamówić jej włoski w identycznym kolorze jak moje aktualnie i też w podobnej do mojej długości. Jedynie różnimy się kolorem oczu i tym, że ja nie posiadam krótkiej grzywki od x czasu... 😅 Cóż nowego jeszcze dla Was przygotowałam? Otóż! Chciałabym przedstawić Wam moją nową Pullip Miku Lol! Jak pewnie pamiętacie Amika była kiedyś tym modelem przed customem i zawsze bardzo tęskniłam za tą lalką dlatego jak tylko znalazłam okazję- kupiłam ją drugi raz! Deja vu, taka sama sytuacja była z Blair... Przywitajcie proszę Nao w towarzystwie (gotowej!!) Blair, oraz Bonnie i Mizu należących do Pauliny~
Ostatnio podcięłam jej jeszcze grzywkę i czekam na nowe obitsu, oczka i rzęsy, aby ją już dokończyć ponieważ na tym zdjęciu ukradła ciałko Amice..😈

Kto nowy zawitał jeszcze w mojej kolekcji? Napewno pamiętacie moment w którym kupiłam Dal Ciel- Sashę. Razem z Olą uznałyśmy, że wymienimy się naszymi lalkami na stałe i moja Sasha (aktualnie Kim) poleciała do Anglii aby zamieszkać u Oli, a jej Dal Maretti- Flo wpadła w moje łapki. Przysięgam, że nigdy nie spodziewałam się, że będę miała ten model u siebie ponieważ mam już jedną kaczuszkę i nie pomyślałabym, że zdobędę kolejną. Ale cóż- mi to bardzo odpowiada. W końcu Flo to mały cukiereczek, który jest cholernie fotogeniczny i w końcu mam lalkę której pasuje nienaturalny kolor oczu... O tym też zawsze marzyłam. 😇

Aktualnie czekam na Byul Paradis, którą kupiłam z drugiej ręki od Kamili którą serdecznie chciałabym pozdrowić💖 Spełniasz moje marzenie o posiadaniu lalki-rybki. Tym bardziej, że skoro Amika już nie jest ruda to ktoś musi przejąć ten 'złośliwy' styl, a Dalia (bo tak będzie się nazywała) jest wręcz stworzona do czegoś takiego.
No to ten, chyba tyle na dziś? Mam nadzieję, że u Was wakacje mijają dobrze i cieplutko!
Trzymajcie się i do następnego!

Katowickie Spotkanie Lalkowe oraz podróż do Wrocławia

Cześć! Chwilę mnie tutaj nie było!
Chciałabym na samym początku napisać Wam o mojej maturze, która zmierza już ku końcowi. No to na pierwszy ogień poszedł język polski, którego bardzo mocno się obawiałam. Jestem przekonana, że zdałam go na conajmniej 30%, więc możemy uznać to za duży sukces. Następnie matematyka, której.. Niestety nie jestem pewna, ale z moich obliczeń zdałam ją na równe 30%. Później angielski. Podstawa nie wymagała dużej wiedzy językowej natomiast rozszerzenie całkowicie zwaliło mnie z nóg. Oczywiście mój utrwalony błąd (zamiast were I to sum up utrwaliłam sobie have I to sum up) wkradł się w obie części i trochę obawiam się wyników. Dzisiaj zdawałam język polski w formie ustnej i rezultatem mojej wypowiedzi było 82%, więc nie jest najtragiczniej! Teraz we wtorek został mi jeszcze do zdania ustny angielski i oficjalnie będę mogła powiedzieć, że to już koniec mojej przygody ze szkołą średnią. Podsumowując- jestem nawet zadowolona.
Powiem Wam, że jestem coraz bardziej spokojna. Mój humor od czasu powrotu do hobby skoczył do góry o jakieś trzy metry. Teraz jeszcze, gdy skończyłam szkołę czuję się coraz bardziej wolna od całego tego zamieszania i od natłoku obowiązków. Jak dobrze mieć 18 lat...
Pamiętacie o tym jak zachęcałam Was do wzięcia udziału w spotkaniu lalkowym, które organizowałam w sobotę? A więc nie spodziewałam się tak licznej grupy zainteresowanych! Na naszym małym meecie zjawiło się całe 10 osób, co jest dla mnie niesamowitym osiągnięciem!
Zacznijmy od tego kto dokładnie zjawił się na naszym spotkaniu:
Wiku, Aleks, Kamila, Monika, Nell, Paulina, Martyna, Wiktoria i Emilia.
Niestety nie każda z uczestniczek naszego lalkowego wypadu na zdjęcia, kawę i pogaduchy ma bloga, aczkolwiek serdecznie zapraszam do tych, które takowe social media posiadają.
Na naszym spotkaniu było około 70/80 lalek. Nie byłam w stanie ich policzyć, a nawet wymacać i poświęcić im większej uwagi, ponieważ wolałam ten czas spędzić ze znajomymi. Zwyczajnie stęskniłam się za nimi...😅 Później, kiedy nasze spotkanie dobiegło końca większość z nas się rozeszła, a razem z paroma dziewczynami zostałyśmy jeszcze na małej alkoholizacji...
Może chcecie zobaczyć jakąś małą fotorelację? Tak? To zapraszam Was na kilka zdjęć!

Jak to możliwe, że zrobiłam ich tak mało? Ah, no jasne... Jak już wyżej pisałam- nie za bardzo skupiałam się na lalkach tym razem. No cóż, kiedyś jeszcze się to nadrobi 😋

Po meecie wróciłam z Nell do siebie, a na następny dzień pojechałam do niej do Wrocławia. Oczywiście wyjazd bardzo mi się udał- do nocy oglądałyśmy koreańskie teledyski, płakałyśmy przez smutną muzykę i jadłyśmy pizzę. Na następny dzień spotkałam się z Aleks, poszłyśmy na kawę do literatki, a we wtorek poszłam na wystawę Warhola i Dalego. Był to mój drugi raz, kiedy byłam na tej wystawie. Ostatnio w Warszawie, tym razem we Wrocławiu.

U Nell pozwoliłam sobie pstryknąć pare zdjęć jej cudownych lalek... Szaleję za Aurorą. Poważnie.

Co mogliście zauważyć z nowości- Ciel dostała nowego wiga, każda z moich dziewczyn nowe oczka, Amika zmieniła wiga miętowego, który docelowo był kupiony dla Blair, a Blair czeka na nowego, różowego.

Miałam jeszcze u siebie przez kilka dni prześliczną lalkę od Aleks, która od zawsze była moich must have na lalkowej liście, także zapraszam jeszcze na kilka zdjęć Ivy~

W sumie podliczając wszystkie zdjęcia, to dostaliście dzisiaj ode mnie naprawdę dużą dawkę cukru 😆...
Cieszę się, że dotrwaliście do końca i mam nadzieję, że post Wam się spodobał! Staram się robić jakiś progres fotograficzny, więc jeśli możecie to napiszcie co o nich sądzicie~
Dziękuję, że jesteście i do następnego!